«مگه خودت خواهر و مادر نداری؟»
«مگه خودت خواهر و مادر نداری؟»
یه سری ایده وجود داره که چون غیربدیهی به‌نظر میان آدمایی که میشنون خوششون میاد که قبولش کنن. بعد این چیزا اینقدر همه‌گیر میشه که اصلا میشه استاندارد و اگه کسی کار دیگه‌ای بکنه همه بهش چپ‌چپ نگاه میکنن. مثلا یه زمانی تو ایران مد بود که به جای اینکه مستقیم بگن «لطفا سیگار نکشید» به صورت پرخاشگرانه منفعل* تابلو میزدن «از اینکه در این مکان سیگار نمیکشید متشکریم». ایده هم این بود که «خواننده اینجوری خودش رو در عمل انجام‌شده میبینه و ناخودآگاه دیگه روش نمیشه سیگار بکشه» و از این جور مهملات. بعد اگه یه جایی مینوشتن «لطفا سیگار نکشید» همه متخصص میشدن که داداش شما بلد نیستی، این کار نمیکنه باید اونطوری بنویسی از و از این حرفا. تو امریکا یادم نمیاد همچین چیزی رو دیده باشم، هرچند ممکنه جاهایی همچین رفتارهایی رایجتر باشه، مخصوصا که امریکایی‌های سفیدپوست به پرخاشگری منفعل شهرت دارن. اما تقریبا همه‌جا که من یادم میاد مینویسن لطفا اینجا سیگار نکشید. یا حتی مستقیم‌تر «اینجا سیگار کشیدن ممنوع است». اما تو کانادا خودشون رو خیلی مودب و مهربون میدونن، و این باعث شده که اون پرخاشگری منفعل خیلی بیشتر باشه اینجا. به خاطر همین اینجا زیاد میبینم که بنویسن از اینکه در این مکان سیگار نمیکشید پیشاپیش ممنونیم. حالا چند مدتیه که چشمم هی میفته به تابلوهایی که ملت تو حیاط خونه‌شون نصب میکنن با این مضمون که «جوری رانندگی کنید که انگار بچه‌های خودتون اینجا زندگی میکنن». هر دفعه که این تابلوها رو میبینم یاد این میفتم که تو ایران میگفتن: مگه خودت خواهر و مادر نداری؟
— * passive aggressive
Leave a comment